Inne Społeczeństwo i kultura

O pielęgnowaniu zębów

„W skutek decyzji petersburskiego towarzystwa dentystów i lekarzy, zajmujących się dentystyką, polecono dr. Limbergowi opracowanie w krótkiej i przystępnej postaci przepisów, dotyczących zapobiegania chorobom i zniszczeniu zębów. Zaakceptowane przez wymienione towarzystwo przepisy tego autora są tak dokładnie opracowane, iż przy braku dobrej literatury tematu, za rzecz wielce właściwą uważamy podać tu dokładne streszczenie (…)”

  1. Należy zwracać baczna uwagę na rozwój fizyczny dzieci i dawać im pokarm z właściwą zawartością ciał nieorganicznych, jako to: obok innych pożywnych pokarmów, jajka, owoce strączkowe, kalafiory itp. (dla uniknięcia braku soli wapiennych w ustroju)
  2. Przeżuwanie nieco twardszych pokarmów sprzyja wzmocnieniu i oczyszczeniu zębów.
  3. Należy unikać pokarmów wywołujących kwaśną fermentację w jakie ustnej lub zawierających kwasy działające szkodliwie na zęby, należą tu: pokarmy mączne, słodycze, ocet, kwaśne jagody, zwłaszcza winogrona.
  4. Możliwie wcześnie należy przyzwyczajać dzieci do płukania ust po jedzeniu, oraz do uzycia szczoteczki rano i wieczór,
  5. Unikać wszelkich specyfików o składzie nieznanym. Szczoteczką należy oczyszczać zęby, nacierając wzdłuż zęba, w przeciwnym bowiem razie nieczystości nagromadzać się będą w odstępach pomiędzy zębami.
  6. Należy dzieci, począwszy od 3-ch lat, poddawać oględzinom przez dentystę dla zapobieżenia psuciu się zębów mlecznych i bólom połączonym z takowymi.
  7. U dzieci, od 6-ciu lat począwszy, zwracać należy uwagę na zęby najbardziej ku tyłowi położone, nie są to bowiem zęby mleczne, ale najmniej trwałe zęby stałe, których psucie się obecnie stanowi 50% — 75% ogólnej liczby wypadków psucia się zębów u dziatwy szkolnej, a 86%  wypadków, w których niezbędne staje się wyjęcie zęba.
  8. Nie należy odwlekać wydalenia pieńków zębów mlecznych, jeżeli przeszkadzają one prawidłowemu rozwojowi zębów stałych.
  9. U dzieci od 7 — 12 lat wieku liczących należy zwracać szczególną uwagę na stan zębów i za pomocą plombowania chronić rozwijające się zęby stałe,, aby nie przeszło na nie zepsucie z zębów mlecznych.
  10. W szkołach należy corocznie badać stan zębów uczniów.
  11. Wymagać od wstępujących do szkół uczniów świadectw o stanie zębów (sądzimy jednak, że wymaganie to uznać należy za przesadne, inaczej  wypadłoby rozwinąć je jeszcze bardziej, stosując do całego ustroju. („Red. „Zdrowia”).
  12. Zapobiegać należy próchnieniu zębów przez zachowanie największej czystości; oprócz czyszczenia rano  i, wieczór zębów szczoteczką i wodą, po każdym jedzeniu należy wydalać resztki pokarmów piórkiem lub drewnianą wykałaczką i płukać usta wodą, w razie zaś psucia się zęba, natychmiast go plombować.
  13. Najskuteczniejszemu jest plombowanie dopóki zepsucie zęba- jest nieznacznie i ząb nie boli .
  14. Plombowanie nie powinno odbywać się pospiesznie i w razie psucia się plomby, musi być rychło powtórzone.
  15. Nie należy rachować na „zatrucie nerwu”, które jeżeli nie poprzedza natychmiastowe plombowanie, łatwo doprowadzić może do ropni itp. komplikacji, raczej już wyjąc należy ząb zepsuty, niż pozostawić bez plombowania.
  16. Rozmaite krople, eliksiry itp. środki domowe zwykle są bezcelowe, a często szkodliwe i dlatego przy każdym bólu zęba należy szukać pomocy specjalisty.
  17. Stan zębów należy mieć na uwadze przy rozpoznawaniu newralgii twarzy, uszu itp.
  18. Kamień zębowy należy wydalać mechanicznie 1-2 razy do roku, używając do czyszczenia stale kredy i szczoteczki.

Ponieważ zęby sztuczne, najlepiej wykonane, nie są w stanie zastąpić dokładnie naturalnych, przeto należy rachować na korzyść ze sztucznych zębów, dopóki istnieje bodaj najsłabsza perspektywa zachowania zębów.

Źródło:

Gazeta Kaliska nr. 1 1893/1894

Czasopismo “Zdrowie”

signature

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *